dinsdag 30 mei 2017

Make-up

Tja.. een dingetje. Ik hoef niet veel luxe te hebben, maar make-up vind ik toch wel een zeer fijn luxe artikel. Dagelijks, naar mijn werk, gebruik ik toch zeker wel foundation, poeder, blush, mascara, lipstick en oogpotlood. Eigenlijk het hele pakket. Als ik het doe, dan goed. Waarom weet ik eigenlijk niet, maar ik voel me er gewoon beter door. Geen dikke plamuurlaag, maar gewoon net dat beetje extra.

Nu is het natuurlijk wel zo dat make-up geld kost. En zeker als je het dagelijks gebruikt. Vroeger kocht ik alles als het maar goedkoop was, maar tegenwoordig let ik veel meer op kwaliteit. Waar ik eerder het liefst 4 verschillende foundations had, wil ik nu gewoon één goede. Hetzelfde geldt natuurlijk voor de rest. Het liefst één goede lipstick dan 4 die het helemaal niet doen.

En het levert ook nog eens een besparing op. 4 aangebroken foundations kun je na verloop van tijd weggooien en je hebt niet eens alle product gebruikt. Als je echter 1 foundation hebt en je gebruikt die iedere dag, dan weet je ook zeker dat hij op gaat voordat hij slecht wordt.

Natuurlijk let ik wel nog op aanbiedingen. Als een van mijn producten bijna op is en ik ben toch al toe aan vervanging, dan zorg ik er natuurlijk wel voor dat ik het in de aanbieding koop.
Zeker bij de grote - luxere - parfumeries zijn er geregeld hele goede aanbiedingen tot wel 40% korting. Je hebt dan een mooi en goed merk voor bijna dezelfde prijs als een A-merk bij een drogist. Zeker tegen de feestdagen hebben ze goede aanbiedingen.

Zelf koop ik bijna geen make-up meer bij de drogist. Ook al hebben ze vaak 1+1 gratis acties, toch vind ik het lonen om te wachten op een goede aanbieding van een parfumerie.

Make-up is dan ook het enige echt 'luxe' dat ik mezelf veroorloof.

maandag 29 mei 2017

HOERA!

Laatst had ik nog een bericht dat ik gefaald had voor mijn WFT-examen.
Vanochtend had ik mijn herexamen. Super zenuwachtig begon ik.. het moment van inleveren twijfelde ik nogal, maar ja, niets meer aan te doen.

1 zenuwslopende minuut ging er voorbij. Waren er bijzonderheden? Nee.

PROFICIAT. JE BENT GESLAAGD MET EEN 7!!

Werkelijk een pak van mijn hart. Helemaal blij en trots.

Moestuin update! Hoe mijn liefde is ontstaan en alles bloeit!

Het gaat goed met onze (moes)tuin. Nou ja, we hebben een heel stuk tuin in gebruik als moestuin, dus ik noem het gewoon moestuin. Alles groeit en bloeit. Het is zo leuk om te zien hoe alles vorm begint te krijgen.

Geërfd

Gisteren had ik het erover met mijn moeder. Mijn opa was gek op zijn volkstuin (moestuin) en hij kon daar uren vertoeven. Ik vond het té gek dat hij altijd verse boontjes, sla, courgettes en andere groenten had. Dagenlang kon ik zeuren of ik mee mocht naar zijn moestuin. Ik vond het ge-wel-dig! Water geven, rondlopen en vooral: oogsten. Dat was echt mijn favoriete onderdeel. Mijn oma kon dan de dingen die we net geoogst hadden omtoveren in een feestmaal. Heerlijk. Daar is denk ik ook mijn liefde begonnen voor groenten en fruit.
Bij mijn ouders had ik wel een bieslookplant (saai) en een aardbeienplant (weinig oogst) en dat was het dan.

Toen ik ging samenwonen met mijn vriend begonnen we fanatiek met een klein moestuintje. We hadden alleen wat tomaten, uien en een paar verdwaalde Spaanse pepers. De pepers stonden overigens in een pot.

De evolutie van mijn moestuin

En zo begonnen we. Een paar jaar geleden. Klein maar fijn. Wat waren we blij met de opbrengst zeg. Heerlijke smaken; zo uit eigen tuin. 

Ieder jaar kijken we weer uit naar het moment dat we zaadjes kunnen uitzoeken voor de moestuin. Lekker snuffelen in de rekken, heerlijk.
We pakken altijd 1 zakje zaad waarvan we geen idee hebben of het lekker is. Dit jaar is dat snijbiet. Ik heb dat, denk ik, nog nooit gegeten, dus ik ben heel benieuwd.

Het is altijd zo bijzonder hoe snel alles na het zaaien uitkomt en groeit! Vaak zie je al binnen een paar dagen de eerste groene sprietjes in de zaaibakjes komen.

Een kleine sfeerimpressie 

Natuurlijk hebben we nog veel meer dan dit alleen, alleen daar heb ik geen foto van. 
Op de bovenste foto: bietjes, augurken en courgettes. 
Onderste foto: peultjes. Die hebben we voor het eerst en die doen het perfect!




vrijdag 26 mei 2017

Wie goed doet, goed ontmoet

Dat blijkt maar weer na ons 'avontuur' gisteren. We wilden namelijk heel graag naar het strand (het strand ligt een kwartier van ons vandaan met de auto, dus vol goede moed gingen we naar het strand. Echter bij het eerste stoplicht achter ons huis bleek het een invasie van auto's, caravans, motoren. Alles. Omdat we toch pas bij het eerste stoplicht waren (zo'n paar honderd meter van ons huis), besloten we om terug te gaan naar huis. 

Het was zo'n prachtige dag, dus we besloten te kijken wie er zin hadden om te komen barbecueën. Iedereen had al plannen, maar een vriendin van ons met haar vriend hadden tijd én zin. Echter hadden we wel een probleem: we hadden niets in huis om te grillen. 

Op, op, alles is op! 

Op naar de Jumbo! Nu ga ik liever niet op feestdagen naar de winkel, maar als het niet anders kan, dan natuurlijk wel. En dit was zo'n 'het-kan-niet-anders-dag'. Op het eerste oog leek het niet zo druk, maar eenmaal binnen begon de ellende. Er was bijna niets meer over voor ons. Het enige dat we nog te pakken kregen waren sukadelapjes (geen idee of die lekker zijn op de grill) en hamburgers. Nou ja, hebben we in ieder geval iets. 

We pakken altijd een scanner mee, zodat we lekker snel kunnen afrekenen en niet te lang in de rij hoeven te staan. Het ergste aan een normale kassa vind ik altijd dat mensen super traag inpakken, terwijl ze ondertussen allang kunnen betalen. Dus daarom: scanner! 

Onwel wording

Het bleek weer een goede tactiek om de scanner mee te nemen. Bij de kassa hoefden we maar een paar seconden te wachten. Toen we stonden af te rekenen, hoorden we ineens een paar mensen roepen dat er iemand moest komen. Er was iemand onwel geworden. Zonder nadenken rent mijn vriend er naartoe en zorgt ervoor dat er een ambulance komt en verleent eerste hulp. Ondertussen stelt hij ook nog het kassameisje gerust en regelt hij dat de filiaalmanager wat ijs gaat halen. Alles loopt in goede banen en de ambulance neemt mevrouw daarna mee. 

Het erge vind ik nog dat er mensen liepen te klagen dat ze er met hun kar niet door konden. Vreselijk. Er is iemand die hulp nodig heeft en mensen gaan klagen. Asociaal. Mensen liepen ook bijna met de kar over mevrouw heen. Wat écht belachelijk is. Of uitspraken als: "ik moet er langs, mijn vlees wordt warm", "mijn ijs smelt, schiet op". Hoe kún je dat zeggen in zo'n situatie? Maar ik ben trots op mijn vriend dat hij alles uit zijn handen heeft laten vallen om mevrouw te helpen. 

Niets vermoedend lopen wij de winkel uit. Alles bij elkaar heeft het maar een kwartier geduurd en voor ons is het heel normaal om anderen te helpen. De filiaalmanager komt achter ons aangerend met een hele mooie bos bloemen om te bedanken. Mijn vriend geeft aan dat het echt niet hoeft, maar de manager staat dringt aan en wij nemen de bos mee naar huis. 
En zo zie je maar: wie goed doet, goed ontmoet. 


donderdag 25 mei 2017

Vakantiegeld laat op zich wachten

Gisteren kreeg ik mijn salaris en ik was in de veronderstelling dat daar mijn vakantiegeld bij zou zitten. Het bedrag dat ik gestort kreeg leek verdacht veel op mijn normale salaris.

Een kleine navraag bij personeelszaken leerde mij dat ik volgende week mijn vakantiegeld gestort krijg. Ze doen dit los van je salaris, omdat je dan beter in de smiezen hebt wat salaris of vakantiegeld is. Ik vind het helemaal prima.

Met ons vakantiegeld gaan we de voortuin aanpakken. Hiervoor krijgen we hulp van schoonvader en we hebben er ook nog een heleboel Intratuinbonnen voor.
Met onze belastingteruggave gaan we een deel van het krediet van vriend terugbetalen. Deze zal dan bijna zijn afgelost.

Een vakantiebestemming voor onze vakantie in september hebben we nog niet. We zijn nu met alle tips die we eerder hebben gekregen aan het kijken of we zullen gaan kamperen. We zijn er nog niet uit!

Hebben jullie een leuke bestemming voor je vakantiegeld?

woensdag 24 mei 2017

Hoe gaat het met het bedrijf?

Een tijdje geleden heb ik al over het bedrijf van mijn vriend geschreven. Hier kwamen veel vragen over en ik wil deze echt allemaal beantwoorden! Het enige nadeel: wij zijn de enigen in Nederland die zoiets doen, dus dan ben ik meteen van mijn anonimiteit af. Ik wacht dus nog een tijdje met het exacte bedrijf te noemen dat we hebben.

Maar, voor de draad ermee. Hoe staat het met het bedrijf? Goed en ook weer iets minder. We hadden een heleboel interesse in reizen (jep, we doen iets met reizen ;), alleen we hebben het idee, omdat mensen het nog niet kennen, dat ze een beetje afwachtend zijn. Op 1 en 8 april zouden de eerste twee reizen naar Portugal gaan. We waren hier super enthousiast over, want hé: ons idee viel in de smaak! 
Helaas gingen deze reizen last minute niet door. Een paar externe omstandigheden hadden hiervoor gezorgd. Balen, balen, balen!

Er is een heleboel interesse, ook van grotere voetbalclubs (de jeugd van de Amsterdamse club bijvoorbeeld) en ook uit de rest van de sportwereld is er animo.  Hier zijn we natuurlijk hartstikke blij mee, alleen: nu moeten we de mensen nog overtuigen van ónze kwaliteiten. 

Portugal

Het bedrijf waarmee we samenwerken in Portugal heeft al een heleboel connecties die wellicht geïnteresseerd zijn. Dat is natuurlijk een mooie opstap voor ons. Ik bedoel: je moet van elkaars kwaliteiten profiteren. Niet misbruiken, maar wel gebruiken. 

Mijn vriend is natuurlijk al in Portugal geweest om kennis te maken en dit klikte ontzettend goed. Wekelijks heeft mijn vriend contact met Portugal om te kijken hoe alles ervoor staat. 

Onze partner in Nederland

Wij werken ook samen met een grote touroperator in Nederland. Zij verzorgen ook andere reizen, maar zij waren onze eerste partner en zagen dus ook potentie in ons plan. Onze contactpersoon is helaas deze week op vakantie, maar als hij terug is gaan we weer om de tafel zitten om een mooie deal af te spreken voor de eerste reizen. 
Met deze partner kunnen we binnen Europa alle bestemmingen bereiken, alleen zijn wij van plan om ons te concentreren op Limburg, België (Ardennen) en Duitsland (Sauerland). Dit i.v.m. reistijd en kosten.
Met deze partner kunnen wij ook een all-inclusive aanbod doen, zodat de boekers nergens meer aan hoeven te denken. We kunnen zelfs nog wat culturele aspecten toevoegen in onze reis. 

Scholen?

Zelf had ik nog het idee om ook scholen te betrekken bij onze plannen. Scholen doen vaak met de 4e, 5e en 6e-jaars een reis. Omdat mijn vader en moeder allebei docent waren heb ik dit plan bij hen aangekaart. Zij waren sowieso vanaf het begin enthousiast en mijn ouders denken dat dit plan heel goed aanslaat bij jongeren. 
Vanaf september zal ik me hierop gaan concentreren en scholen aanschrijven, benaderen en bezoeken om onze ideeën toe te lichten. 


Al met al gaat het goed, alleen zoeken we nog de juiste personen/bedrijven/families/vriendengroepen die dé stap durven te wagen en met ons mee willen gaan! 

Omdat ik nog even van mijn anonimiteit wil genieten geef ik nog geen naam door. Mocht je nadere toelichting willen of wil je mij interviewen; dat mag! Maar dan zonder vermelding van mijn blog. Je mag je mail sturen naar: groeneglitter@gmail.com. 
Heb je concrete vragen en denk je dat het is voor jou/je school/je werk/je familie is? Stuur dan ook je mail naar groeneglitter@gmail.com. 



dinsdag 23 mei 2017

Tonijnloze vegan tonijnsalade

Waar kom ik nou toch weer mee op de proppen? Tonijnloze tonijnsalade? Ja, echt! Afgelopen zondag had ik INTENS veel zin in tonijnsalade. Soms heb je dat, hè? Nou ja, ik had dus zin in een warm broodje (net afgebakken, jawel) met tonijnsalade, want ik dacht dat ik nog een blikje tonijn had.
Héél de kelderkast afgezocht, maar nergens kon ik hét blikje tonijn vinden.

#^%@*#&@^@ dan maar geen tonijn. Maar toch.. ik moest een afgebakken broodje eten. Dit in de eerste plaats omdat ik er gruwelijk veel zin in had, maar ook omdat deze al in de oven zat. Ik móest een plan B verzinnen en snel een beetje.

Mijn ogen gleden door de kelderkast en ineens zag ik een vergeten blikje met kikkererwten. Als een idioot rukte ik het blikje uit de kast, keek even snel of de houdbaarheidsdatum niet al jaren verstreken was en ik maakte hem open. Ik spoelde het zoute water er vanaf en deed alles in een kommetje.

Mijn plan begon dus al een soort van vorm te krijgen. Ik had het nog nooit op deze manier gemaakt,  maar het kon bijna niet mislukken. De klok van de oven tikte door, dus ik moest snel zijn. Ik zal jullie niet langer in spanning houden, want hier is hét vegan tonijnsalade recept dat je zal redden in ochtenden als deze!

Vegan tonijnsalade recept

Ingrediënten: 

  • Een blikje kikkererwten
  • Gesnipperde rode ui (of 2)
  • Augurken in stukjes (of net hoe jij het wil) 
  • (Vegan)mayonaise 
  • Ketchup en/of mosterd
  • Eventueel appel, tomaat, etc.
  • Dille/andere kruiden/peper&zout
  • Brood/toast/crackers
Hoe maak je het? 

Spoel de kikkererwten af onder de kraan (als je degene uit blik gebruikt). Doe ze in een schaal en stamp ze fijn met een aardappelstamper (of doe ze in de keukenmachine). De gesnipperde rode ui, de stukjes augurk en de mayo/ketchup/mosterd mogen erbij. Alles goed mengen en op smaak brengen met kruiden/appel/tomaat naar keuze. 
In de tijd dat je brood afbakt, heb jij deze heerlijke tonijnloze tonijnsalade gemaakt. En ik zeg één ding: ik houd héél erg van tonijn, maar je mist de tonijn totaal niet! Het smaakt super lekker. Eventueel kun je het broodje nog opleuken met rucola/avocado/lente-ui/etc. 


maandag 22 mei 2017

Muffe handdoeken - weer een goedkoop middeltje dat werkt!

In april schreef ik al over 2 goedkope middeltjes die echt bleken te werken. Lees hier het artikel terug. Nu heb ik weer iets gevonden dat echt werkt en wat ben ik daar blij mee zeg.
Na het douchen vind ik een lekker ruikende handdoek heerlijk. Ik pak zeker niet iedere dag een nieuwe handdoek, maar als ik er een pak, moet hij wel fris en schoon zijn.

De afgelopen tijd merkte ik op dat de handdoeken snel muf roken. Jammer, want zo moet je iedere dag je handdoeken gaan wassen. Nu hangen wij onze handdoeken altijd netjes op, maar toch zal er iets in hebben gezeten waardoor ze sneller muf waren.

Speciale middeltjes heb ik al geprobeerd, maar niets hielp.

De oplossing tegen muffe handdoeken

Jawel, er is een oplossing. En waarschijnlijk heb je er alles al voor in huis. Is het zo simpel? Ja, het is zo simpel!

Wat heb je nodig?

  • muffe handdoeken
  • wasmachine
  • azijn (gewoon de goedkoopste die er is) 
  • baking soda (ik gebruik zelf altijd die van Arm & Hammer. Die kost zo'n €1,30 bij de toko)
Hoe ga je te werk?

Doe je muffe handdoeken in de wasmachine en strooi er royaal baking overheen. Niet té overdreven, maar een beetje op gevoel. Doe in het wasmiddelbakje van de machine een kopje azijn (mag ook iets meer) en doe ook azijn in het wasverzachterbakje. Je denkt; wat gek! Maar het werkt. 
Zet de wasmachine op het heetste programma (dat is bij mij 95 graden) en laat hem helemaal uitdraaien. Haal de handdoeken er weer uit en laat ze aan de waslijn/wasrek/over de reling wat mij betreft drogen. Je handdoeken zullen weer helemaal fris en schoon ruiken en ze ruiken véél minder snel muf! 
Sinds ik dit hebt ontdekt is het echt mijn 'holy grail'. Ook voor muffe kleding, kleedjes en nog veel meer. 

zaterdag 20 mei 2017

Super leuke dag voor de boeg!

Terwijl ik dit aan het typen ben, ben ik super happy de peppie. Zaterdag, dus de dag dat je dit leest, gaat geweldig worden! En wel om twee redenen.

Vrienden <3

Met 3 vrienden ga ik lekker lunchen in Breda. Dit zijn vrienden die ik al heb sinds de eerste dag van de middelbare school. En een daarvan al sinds ik 3 (!) ben. We wonen nu ver uit en iedereen is ergens anders gaan studeren (een woont zelfs in Thailand en is nu een week in Nederland), maar we zijn elkaar nooit uit het oog verloren. Breda is voor iedereen ongeveer even ver rijden, dus dat is perfect.
Hoewel we allemaal uit dezelfde woonplaats komen en dus ook wel eens tegelijk bij onze ouders zijn, spreken we eigenlijk nooit daar af. Geen idee waarom, want iedereen komt graag bij de ouders van een ander, maar nu we allemaal volwassen zijn doen we dat niet meer.
Ik kijk er heel erg naar uit en kan niet wachten om weer als groepje van 4 compleet te zijn.

Babyborrel

In april heb ik een neefje gekregen (zoontje van de broer van mijn vriend) en daar hebben we zaterdag een babyborrel van. Het is natuurlijk hartstikke commercieel, maar vanuit het oogpunt van de ouders snap ik het goed. Ze wilden dat alleen naaste familie en vrienden in de kraamtijd zouden komen, zodat ze rustig de tijd hadden om te wennen aan hun nieuwe leven met zijn drieën. 
Uiteraard zijn wij al meerdere malen geweest om met ons neefje te knuffelen. Zarerdag mag iedereen komen en zal het een groot feest worden. 

Ons cadeautje hebben we al gegeven. Een speelgoedkist (schatkistmodel) beschilderd aan de hand van het geboortekaartje. Ze vonden dit écht een geweldig cadeau. 

Als jullie dit lezen ben ik helemaal hyper voor de dag die komen gaat!

vrijdag 19 mei 2017

Leuk cadeautje van vriend gehad!

Eigenlijk geven wij elkaar geen cadeaus, maar ja, soms... heel soms.. dan toch wel. Zoals laatst. Ik zakte voor mijn examen en ik zat er helemaal doorheen. Helemaal niets was meer goed en ik zag alles somber en donker in. Zielig voor mijn vriend, ik weet het, maar ja, soms heb je zulke momenten. Hij ging iets voor me regelen. Ik had natuurlijk geen idee, maar wat was ik benieuwd zeg!

Afgelopen week heb ik mijn cadeautje gekregen. Het is een fotografiecursus! Wauw, wat een prachtig cadeau. Een cadeau waar je echt iets aan hebt. Waarmee ik mijn skills op het gebied van fotografie eens kan verbeteren.

Al heel lang, écht heel lang, wilde ik al een fotografiecursus doen. Het liefst aan de fotovakschool, maar we weten allemaal: dat kost een vermogen. Steeds weer kreeg ik het idee, maar constant wimpelde ik mijn eigen idee af. Te duur, te ver, te weinig diepgaand, te te te. Alles was "te" en dat is niet goed. Vooral het "te duur" aspect vond ik vervelend, want: we letten op de centen natuurlijk. Nu moeten ondernemers ook verdienen, dus daar klaagde ik zeker niet over, maar voor mezelf deed ik het daarom niet.

Natuurlijk weet ik hoe ik mijn camera moet instellen, maar ik weet niet hoe ik het goed moet doen. Vaak schiet ik foto's uit gemak maar op de automatische stand. Foto's die gemaakt zijn in de juiste stand zijn zoveel mooier dan de automatisch gemaakte foto's. Soms ziet alleen een getraind oog dit en soms zien ook 'leken' dit.
Een groot deel van mooie foto's zit ook in de nabewerking, maar daar heb je natuurlijk eerst een mooie foto voor nodig!

Ik heb er ontzettend veel zin in en ben echt héél erg blij met dit cadeau. Ik kan niet wachten om te beginnen!

donderdag 18 mei 2017

Gedroogde peulvruchten

Ze zijn lekker, voedzaam, vullend en vreselijk goedkoop. Gedroogde peulvruchten. Je kunt er echt zoveel kanten mee op dat het bijna niet te geloven is. Ik koop ze zelf in de bij toko,  maar je kunt ze bij iedere willekeurige supermarkt kopen.
Je kunt peulvruchten ook al kant-en-klaar kopen in de supermarkt uit blik of uit een pot, maar deze zijn duurder dan de gedroogde variant.

Mijn favoriete peulvruchten en wat maak ik ermee?


  • Rode linzen. Heerlijk om linzensoep mee te maken. Het is ontzettend gemakkelijk en het kan niet mislukken. Het vult erg goed en als je de soep een dag laat staan smaakt hij denk ik nog lekkerder. Ook lekker met een grote schep yoghurt erdoor.
    Met linzen kun je een heerlijk 'meatless meatloaf' maken. Dit maakte ik wel eens in mijn 'vegan' periode en het smaakt écht alsof je vlees eet.
    Linzen zijn gekookt ook erg geschikt om door een salade te doen. 
  • Spliterwten. Tja.. erwtensoep hè. In de winter staat deze soep standaard op het menu. Hebben we wat over? Geen probleem. Vries het in en haal het uit de vriezer voor een makkelijke dag. Lekker met wat roggebrood gesmeerd met roomboter en spek. 
  • Kikkererwten. Lekker in curry's, als vervanger voor kip in bijvoorbeeld Chinese gerechten, verschillende soorten hummus, maak er kikkererwtenmeel van om te bakken of maak er 'hamburgers' van. Zoveel mogelijkheden en de smaak is áltijd goed!
    Wat ook lekker is: kook de kikkererwten in water, laat ze goed uitlekken en doe er verschillende soorten kruiden en wat olie overheen en 'pof' ze in de oven als heerlijke - iets meer gezonde - snack. 
  • Bruine bonen. Velen gruwelen er van, maar ik vind het heerlijk! Lekker met rijst, in een saus voor Mexicaanse wraps, chili sin carne. Wederom. Alles is bijna mogelijk. 

Dit is uiteraard een korte versie van wat er allemaal mogelijk is, want de mogelijkheden zijn eindeloos!
Wat maak jij graag met peulvruchten? 

woensdag 17 mei 2017

Dingen wegdoen en ontspullen

Heerlijk. Alles verzamelen en bewaren voor "ooit een keer, het kan zo handig zijn". Maar niets is minder waar. Ik bewaar allerlei "dingen" en van al de bewaarde spullen heb ik slechts een keer een item van zolder gehaald. In 5 (!!) jaar. Dus niet echt noemenswaardig zullen we maar zeggen.

Eerder bewaarde ik dus alles en deed ik niks weg. Niets. Op de een of andere manier vond ik het fijn om veel spullen te hebben. Waarom weet ik niet zo goed.

Toen ik op kamers ging had ik een relatief kleine kamer en vreselijk veel spullen. Gek genoeg wilde ik toen mijn kamer zo minimaal als kon ingericht hebben. Het werkte goed en ik kon goed studeren op een "lege" kamer. Maar.. al mijn spullen stonden bij mijn ouders.

Toen ik ging samenwonen gaf mijn moeder me alles mee dat van mij was. Ons lege huis was volgestouwd. Het irriteerde me, maar ik zette alles op zolder neer. Nooit keek ik er naar om.

Het omslagpunt kwam toen ik besefte dat we écht veel te veel onnodige zaken hadden. Bijna alles hebben we dubbel.
Ik ging opruimen en probeerde wat te verkopen. Wat ik niet verkocht kreeg gaf ik weg via de weggeefhoek. Alles in een keer opruimen lukt niet, maar het begin is gemaakt.

Nu moet ik van mezelf iedere week "iets" opruimen. Wat dat "iets" is mag ik zelf weten. Het fijne is: het werkt. Ik kan in mijn eigen tempo afstand doen van spulletjes die ergens anders een tweede leven krijgen.

dinsdag 16 mei 2017

Taboe op goedkoop leven?

Met vrienden en vriendinnen hebben we het er openlijk over wat we verdienen, of we schulden hebben en hoe we alles regelen. We schamen ons niet en het heeft ook zo z'n voordelen om open kaart te spelen.

Het grootste voordeel vind ik is dat je van elkaar leert. Het maakt niet uit hoeveel iemand krijgt als salaris, de basis is voor iedereen hetzelfde. Je moet wonen, eten, drinken en je moet je aan alle financiële verplichtingen houden, zoals verzekeringen betalen, belastingen afdragen en wellicht een contributie ergens voor betalen.

Leven naar je inkomen

Het opvallende vind ik dat vrienden die meer verdienen ook echt naar hun salaris gaan leven. Hoe meer ze verdienen, hoe meer ze uitgeven.
Aan de ene kant snap ik dat wel van hun uit. Ze hoeven minder op te letten en dat doen ze dan ook niet.
Wij maken ons huis ook zo comfortabel mogelijk, maar daarvoor gaan we geen bouwvakkers laten komen om de meest eenvoudige dingen te doen. En wij houden ook van uit eten, maar wij koken net zo lief uitgebreid thuis.

Ik geef altijd aan dat wij juist zo goedkoop mogelijk leven en daar ook veel plezier in hebben. Grappig is dan dat niemand dat echt kan geloven. In het begin was het voor iedereen wennen dat wij onze levensstijl en -standaard omgegooid hadden, maar nu weet bijna iedereen het.

Vaak vragen ze mij tips hoe wij het een en ander coor elkaar krijgen, zodat zij dat ook een tijdje kunnen proberen. De beste tip die ik dan kan geven is: kook zonder pakjes en zakjes. Na een tijdje gek aangestaard te zijn, raken ze toch vaak geïnteresseerd in deze besparing. Leuk!

Taboe?

Toch heb ik soms het idee dat er een taboe rust op goedkoop leven. Dat velen het idee hebben dat geld moet rollen. En eerlijk is eerlijk, zo waren mijn vriend en ik een paar jaar geleden ook. Niets was te gek en alles kon. Een paar keer per week uit eten? Geen probleem! Weekendjes weg? Zoveel mogelijk. Onnodige dingen kopen? Ja, graag!

Totdat wij in een nare situatie terecht kwamen. Dit was absoluut niet onze fout, maar door een fout van de werkgever van mijn vriend, kregen we maar €900 netto per maand voor een paar maanden. Tja.. dan moet je wel zorgen dat je alles binnen dat budget kunt doen. Een lastige, maar vooral ook zeer leerzame tijd. En dit was dan voor ons ook het startschot om met zo weinig mogelijk geld, zo comfortabel mogelijk te leven.

Nu hebben wij weer twee royale inkomens en kunnen we doen wat we willen, zonder dat we moeten opletten wat we uitgeven. Toch is het voor ons juist een sport om met weinig tevreden te zijn. En dat zijn we ook zeer zeker.

maandag 15 mei 2017

Een kasteel met een grote wijngaard

Naast mijn opleiding creative business, heb ik ook de hotelschool afgerond. Een hele toffe, leuke, leerzame opleiding waar je letterlijk alles leert over het hotelleven. Niet alleen hoe je moet koken (vaak als je zegt dat je naar de hotelschool gaat, denken mensen dat je leert koken. Dit is echter maar 1% van de opleiding..), maar vooral hoe je een hotel runt, de zakelijke kant en natuurlijk ook alle andere facetten, zoals wijn- en warenkennis.

Het Franse platteland

Jaren droomde ik ervan om na mijn afstuderen naar het Franse platteland te verhuizen. Een groot kasteel met een mooie wijngaard leek me echt het einde. Een kasteel dat een beetje verouderd was en moest dienen als hotel of B&B. Er zou ook een grote tuin bij moeten zitten, zodat ik mijn gasten als goede gastvrouw van een lekker ontbijt kon voorzien met verse broodjes, croissantjes en jus d'orange. 
Het heeft me altijd getrokken. Het Franse platteland. Als kind ging ik altijd naar Frankrijk op vakantie, ik leerde de taal en ik kon de Franse keuken erg waarderen. Nu weet ik dat als je gaat verhuizen, dat het heel erg tegen kan vallen, dus ik heb het plan een beetje op de achtergrond gezet. Mede omdat mijn vriend niet heel erg van Frankrijk houdt.. 

Wijn waarderen

Wijn vond ik altijd al erg lekker, maar tijdens mijn opleiding aan de hotelschool is dit 'lekker vinden' omgeslagen in wijn waarderen. Sommige wijnen zijn lekker, maar die hoef je niet perse te waarderen. Hoe smaakt een wijn, hoe is de afdronk? Welke smaken zijn goed te combineren met welke ingrediënten in de maaltijden die je maakt? 
Ook dacht ik altijd dat dure wijnen véél beter zijn. Dit is dus absoluut niet het geval. De smaak verschilt wel heel erg, maar je moet er echt van houden én je moet het kunnen combineren met je diner. 

Wat ik nóg interessanter vond, was het proces van wijn maken, of te wel: de vinificatie. Makkelijk gezegd: van druif tot fles wijn. Gelukkig hadden wij een hele gedreven docent die hier echt alles van wist. Ontzettend interessant en leerzaam. 
Uren zocht ik naar wijngaarden die te koop waren. Helaas was de prijs nooit zo vriendelijk dat ik deze kon kopen. Deze droom liet ik dus maar een beetje varen...

Wijn uit andere landen

En zo kwam het omslagpunt. Ik leerde niet alleen over Franse wijnen, maar ook over andere prachtige wijnen uit andere landen. Spaanse, Portugese, Oostenrijkse, Australische, Chileense en zelfs Hongaarse én Nederlandse wijnen. Zélfs nog meer landen kwamen voor. 
Dit bracht mij op het idee om mezelf te oriënteren op wijngaarden in andere landen. Spaanse, Portugese en Hongaarse bestaande wijngaarden kwamen qua prijs/kwaliteit het beste uit. 

Het idee van een kasteel is helemaal weg, maar wellicht wil ik ooit, in de verre toekomst nog wel een wijngaard hebben waar ik mijn eigen wijn kan maken. Maar dat is écht voor de toekomst. 

zondag 14 mei 2017

Commerciële dag: moederdag

Mijn ouders kwamen gisteren eten en ik moest nog snel iets halen in de winkel. Heel toevallig was ik afgelopen woensdag ook al in de winkel, echt zo niet mijn stijl, en toen vielen mij een aantal dingen op.

Zelf ben ik helemaal niet van moederdag. Mijn moeder krijgt veel liefde en aandacht het hele jaar door. Zo'n extra dag maakt het niet extra bijzonder bijvoorbeeld. Zelf vindt ze het ook vreselijk, dus dat komt mooi uit.
Behalve op de peuter- en basisschool. Tja.. dan maak je zo'n prachtig kunstwerk voor moederdag dat ze helemaal verbouwereerd is en wenste dat het iedere dag moederdag zou zijn...

Maar goed, terug naar de winkel. Zelf vind ik bloemen heel erg gezellig om in huis te hebben. Laten we even een fictief bedrag noemen voor zo'n bosje bloemen: €10. Dit is de prijs het hele (!!) jaar door. En dan komt moederdag. Hetzelfde bosje bloemen kost dan ineens €17.50. Je leest het goed! En het erge is.. bij de bloemencorner was het druk. Heel druk.
Voor soesjes/taart/zoetigheid geldt hetzelfde. Dezelfde soesjes die een week eerder nog €2 kostten, waren nu ineens €5.75 voor hetzelfde aantal. Maar, let wel, dan heb je wel een hartjescoating er op..

Nu kraak ik moederdag zeker niet af, maar wel als het zo commercieel is.

Aan alle moeders: fijne moederdag!

zaterdag 13 mei 2017

Klein gebaar, groot compliment

Vanuit mijn werk krijg ik soms de ergste en meest schrijnende verhalen te horen. Soms kan ik het heel goed hebben en andere keren heb ik het zo erg te doen met mensen, dat ik nóg meer mijn best doe om iets voor elkaar te krijgen. Uiteraard doe ik voor iedereen mijn uiterste best, laten we dat voorop stellen. 

Alleen soms, heel soms, krijg ik iets niet meteen voor elkaar. Omdat ik nog iets moet uitzoeken of zelfs moet laten uitzoeken. Frustrerend vind ik dat, maar dat is dan niet anders. 

Zoals afgelopen maandag. Ik had zelf een ontzettende baaldag, omdat ik mijn examen niet gehaald had en ik zat er een beetje doorheen. Ik moest iets voor iemand regelen en dat lukte niet direct. Baal, baal, baal. Om nu niet teveel in details te treden: er zou contact moeten worden opgenomen met een behandel centrum en tja.. dat gaat niet altijd even vlot als je extra informatie nodig hebt. 
Hoe kon ik dit nou een klein beetje goedmaken? Na veel denken viel mijn oog op een rek met kaarten. Er stond een mooie kaart tussen en ineens viel bij mij het kwartje: ik ga een kaartje sturen en we zien wel hoe het uitpakt. 

Zo gezegd, zo gedaan. Ik zette een positieve tekst op de kaart, deed hem in een enveloppe en met mijn netste handschrift schreef ik het adres op. Op hoop van zegen stuurde ik het kaartje op. 

Gisteren kreeg ik een mail van een collega. Mevrouw had de kaart ontvangen en vond dit zo'n positieve opsteker dat ze me graag wilde bedanken. Daar belde ze speciaal voor op. 

Zo zie je maar; een klein gebaar is genoeg. 

vrijdag 12 mei 2017

Ik neem niet alle gratis dingen aan

Wat voor gratis dingen ik bedoel? Hapjes in winkels, geld terugacties, acties van bedrijven op social media. Dat soort dus.

Waarom niet? Nou, om verschillende redenen. Uiteraard neem ik ook wel eens wat aan en doe ik ook heus wel mee aan een geld terugactie, maar lang niet altijd.

Bijvoorbeeld bij van die hapjes in de winkel. Als ik iets niet lekker vind of niet lust, neem ik het niet aan. Er zijn mensen die het voor hun partner/kind/zus etc aannemen, maar ik niet. Ik laat het liggen voor anderen die het wel lekker vinden. Het voordeel: ik word niet vermoeid met verkooppraatjes. 

Geld terugacties doe ik alleen aan mee als ik óf iets héél graag wil proberen; óf ik weet dat het bij ons in huis gebruikt wordt; óf als ik het sowieso zou kopen, ook als het niet met een actie was. Als ik bij voorbaat al weet dat ik het niet ga gebruiken/eten dan haal ik het ook niet. 
De reden? Vaak zit er een maximum aantal deelnemers aan een actie vast. Als je dan net buiten het aantal valt, krijg je je geld niet terug. 
Als er geen maximum aantal teruggaves is vastgesteld, dan nog koop ik het niet. Voor mij persoonlijk voelt het als "kopen om het kopen" en eigenlijk ook als verspilling, want hier zou het blijven liggen. Daar pas ik voor. 

En als laatste de acties van bedrijven op social media. Je krijgt bijv. in ruil voor je gegevens 1 testertje van een bepaalde geur. Het bedrijf komt heel goedkoop, zeg maar gerust bijna gratis, aan mijn gegevens. De tijd nadat je je gegevens hebt ingevuld blijf je mail ontvangen, tenzij je het zelf weer uit zet. Hoogst irritant. En dat zegt iemand die in de marketing is afgestudeerd ;)

Doe jij mee aan dit soort acties?




donderdag 11 mei 2017

Dineren bij anderen

Heerlijk vind ik dat. Als anderen voor mij koken. En fijn bij iemand thuis aan tafel, in de tuin of wat mij betreft aan een prachtige eetbar. Ongedwongen genieten van lekker eten en mooie wijnen. Dit hoeven echt geen wijnen van €75 per fles te zijn. Wel nee, gewoon een simpele wijn in combinatie met goed eten is geweldig.

Ja, Bourgondisch als ik ben nodig ik graag vrienden uit. Ook om bij ons te komen eten. Graag sloof ik me dan uit op, zoals mijn broer altijd zeg, goede wijn-spijs combinaties. Jammer vind het als ik echt mijn best heb gedaan en iemand vind iets niet lekker of is ergens allergisch voor. Van velen weet ik het wel, maar bij sommige vraag ik het graag nog even na.
Zo ben ik. Ik maak het anderen graag naar hun zin en ik kook wat iedereen graag eet. Dit hoeft niet duur te zijn. Nee, net zoals met wijnen kunnen dit gewoon simpele ingrediënten zijn die voor een fantastisch diner kunnen zorgen.

Mijn vrienden weten dat ik bijvoorbeeld geiten- en schapenkaas vreselijk vind. Ik kan er gewoon niet aan wennen. Er zijn personen die er LY-RISCH over zijn. Helaas ik niet. Iedere keer probeer ik het, maar het is altijd een deceptie. Ook als ik het omhul met spek, een beetje honing, noten, etc. Nee, ik lust het gewoon niet. Daarnaast vind ik bijvoorbeeld lamsvlees ook niet lekker. Ik eet het als het 'moet', maar liever niet.

Mijn moeder gaf mij ooit de tip: als je wordt uitgenodigd bij mensen om te komen eten, geef dan van te voren aan dat je iets écht niet lust. Zo om te voorkomen dat mensen zich volledig uitsloven en dure ingrediënten kopen en jij moet aangeven dat je het écht niet eet.
Zo gezegd, zo gedaan. Dit deed ik altijd voordat ik bij anderen kwam eten. Ook bij de familie van mijn vriend. Ook zijn ouders, opa & oma, broer. Gewoon iedereen. Nooit vond iemand dit vreemd en iedereen gaf aan dat het juist slim is om te doen.

Laatst kwam het dineren bij anderen ter sprake bij mijn collega's. Zij vinden het ontzettend vreemd dat ik van te voren aangeef dat ik iets écht niet lust. Dat ik ondankbaar ben dat ik dingen die anderen voor mij maken niet opeet. Wow, hier schrok ik toch wel van. Ik vind het juist niet ondankbaar, omdat ik het van te voren aangeef, zodat zij zich niet voor niets uitsloven. Omdat ik er zo van ontdaan was, ging ik op zoek naar motivaties van collega's.
Een van de redenen dat een collega het ondankbaar vond was dat ik van te voren nooit kon weten wat een ander voor mij klaarmaakt. Dit vond ik zo'n gekke redenatie. Natuurlijk weet ik het niet, maar daarom geef ik het ook aan.

Wellicht ben ik hier veel te makkelijk in en ben ik zelf juist altijd zo dat ik het aan anderen vraag, omdat ik het zelf ook wil voorkomen dat ik iets maak dat anderen niet lusten. Ik weet het niet. Ik moest het gewoon even van me afschrijven ;).


woensdag 10 mei 2017

Balen - uithuilen en opnieuw beginnen

Huh?! Wat is er gebeurd? Dat zal ik jullie vertellen. Niets heel persoonlijks gelukkig, maar wel iets waar ik flink van baal.

Als je bij een financiële instantie werkt (zorgverzekeraars vallen daar uiteraard ook onder), heb je bepaalde diploma's en certificaten nodig als je met klanten in aanraking komt.
Voordat ik begon te werken, moest ik al een diploma halen. Het zogenaamde wft-zorgverzekeringen. Wft staat voor wet financieel toezicht en zorgverzekeringen spreekt voor zich.

Een pittige klus. Zo'n 600 pagina's met zaken waar ik nog nooit van gehoord had en waarvan ik ook zeker niet had gedacht dat het zou bestaan. Super gemotiveerd ging ik het examen in, anders kreeg ik geen aanstelling. 2 zenuwslopende uren later hoorde ik dat ik het gehaald had!
Een paar weken later kreeg ik van het ministerie van financiën een prachtig diploma thuis gestuurd.

Om bij deze werkgever te kunnen blijven, moest ik nog een examen doen. Het wft-basis examen. 700 pagina's dit keer met 40 verschillende onderwerpen. Alles over hypotheken, levensverzekeringen, erfrecht, pensioenen, belastingen enzovoort. Pittig, zeker om dit naast een 40-45 urige werkweek te doen.

Vol goede moed ging ik aan de slag en afgelopen maandag had ik examen. Ik had er goed vertrouwen in. Alles zat goed in mijn hoofd en ik wist dat ik het kon. Om te kunnen slagen had ik net als de vorige keer minimaal 68% van de vragen goed moeten hebben.

Ik leverde na 2 uur mijn examen in en ik kreeg de uitslag. De grond zakte onder mijn voeten weg: 67% goed. Potverdikke, 1 vraag te weinig goed. Balen, balen, balen!

Het goede nieuws is dat ik nog een herkansing mag doen. Ik blijf positief, maar op dat moment kon ik wel huilen.

Iemand ook dit examen moeten doen en iemand nog goede tips?


maandag 8 mei 2017

Alles groeit en bloeit! Moestuin - kruisbessen

Vorig jaar kochten wij bij een tuincentrum een kruisbessenstruik. Ze vertelden ons erbij dat wij er pas volgend jaar van zouden kunnen genieten en dat wij gewoon geduld zouden moeten hebben.

Natuurlijk had ik géén geduld. Iedere dag ging ik naar de struik kijken of er al iets aan zou zitten, maar tevergeefs. Het hele jaar bleef de struik leeg.

De struik bleef de hele winter buiten, want we hadden hem natuurlijk gepland in de volle grond. Het was best een koude winter, dus ik hield mijn hart vast. Zouden de kruisbessen het wel gaan doen? Zouden ze niet kapot gevroren zijn?

Van de week liep ik naar de schuur om íets te pakken en automatisch keek ik naar de kruisbessen. De hele struik hing vol! Er hingen er zeker tussen de twee- en
driehonderd in en er blíjven er bij komen.



Wauw! Over een tijdje zijn ze rijp, dus dan lekker kruisbessenvlaai, -taart en -jam maken!

Heb jij een lekker recept met kruisbessen? Laat het me zeker weten!

zaterdag 6 mei 2017

Soms mag je je laten verwennen...

..Toch? Ik vind van wel. Mijn vriend ging gisteren een dagje met zijn vader weg en ik moest gewoon werken. Mijn schoonmoeder had nog bonnen voor de restaurantactie van AH. Ze vroeg of wij het leuk vonden om mee te gaan eten. Natuurlijk!

Ze ging dus kijken waar we met de bonnen terecht konden. Bij ons in de stad was alles al vol, maar in een dorp aan het strand was nog een restaurant vrij waar zij goede verhalen over gehoord had.

Om 18 uur werden we opgehaald en we reden naar het restaurant. We kwamen binnen en het voelde meteen goed. Super mooi en gezellig ingericht, vriendelijk personeel en een mooie tafel.

We kregen een aangepast menu, maar dat weet je al je met zo'n actie komt. Wat bleek: het waren gerechten van de kaart, alleen twee keuzes per gang minder! Helemaal super.

Het was allemaal zo heerlijk. Als amuse kregen we mousse van champignons met tomaat en pijnboompitten. Een heerlijke start. Daarna had ik dit:


Het is huisgerookte zalm met Hollandse garnalen, ingelegde uien, Amsterdamse uien, roomkaas en dille op rauwe courgette. Het was overheerlijk. Er werd vers brood en super lekkere boter bij geserveerd.

Als hoofdgerecht had ik een vispannetje met verschillende soorten vis in een kreeftensaus. Erbij werden verse - heerlijk knapperige - frietjes en mayo geserveerd, alsmede een lekkere frisse koolsla.

Toen zat ik eigenlijk al vol, maar het nagerecht kon ik niet overslaan. Cheesecake met rode vruchtensaus en yoghurtijs. Smullen!

De entourage was perfect, het gezelschap was nog perfecter en het eten was overheerlijk.

Soms.. heel soms.. mag je je best een keer laten verwennen. Vind ik!

donderdag 4 mei 2017

Housewarming cadeau

Onlangs zijn vrienden van ons verhuisd. Ze moesten ontzettend veel aan het huis doen, maar nu is het bijna klaar. Omdat zij ongeduldig waren en iedereen alles wilden laten zien, hadden we afgelopen zaterdag de housewarming. Met vrienden en familie van onze vrienden hebben we het huis ingewijd met een feestje.

Housewarming cadeau 

Met lege handen aankomen is saai, maar in principe geven mijn vriend en ik zo weinig mogelijk cadeautjes. Niet omdat we gierig zijn, maar puur om het feit dat we niet teveel spullen willen geven aan mensen die alles al hebben. 
En deze vrienden hébben alles. 2 huizen samengevoegd tot 1 huishouden en tja.. wat geef je dan? 
Ik weet dat zij altijd het hele huis schoon en netjes willen hebben en dat ze daarom ook vaak poetst. Dat bracht me op een idee. Voor een paar euro kocht ik een emmer en een paar ecologische poetsspullen. De spullen deed ik in een emmer en zo ontstond ons cadeau. 

Nu is alleen een emmer geven ook saai, dus boden wij ook aan om een dag te komen klussen, poetsen, opruimen, eigenlijk net wat nodig is. Hier heb je altijd wat aan. Nou zijn wij de beroerdste niet, dus we gaan echt wel vaker helpen, maar zoals we dan cliché zeggen: het gaat om het idee. 

Ze vonden het een geweldig cadeau!

maandag 1 mei 2017

Leren tassen

Ja, ik geef het direct toe. Ik heb (of eigenlijk had) een tassenverslaving. Hoe die ontstaan is weet ik niet, maar ik houd (hield dus) ervan om verschillende - mooie - tassen te hebben en deze bij iedere outfit te matchen. Het kon me niet gek genoeg. Iedere tas die ik mooi vond kocht ik. Vaak waren dit goedkope plastic tassen (van rond de €20/€40) die na een paar keer gebruiken kapot gingen. Hartstikke zonde.  

Omdat ik toch meer duurzaam wil leven, heb ik besloten alle plastic tassen weg te doen. Ze zijn zeker nog wel goed, maar ik gebruik ze niet meer. Mijn nichtje van 16 vindt alles prachtig dat ik haar geef, dus mijn tassen hebben een fijne nieuwe eigenaar gevonden. 

Mijn eerste leren tas

Van mijn ouders kreeg ik een aantal jaar geleden een prachtige leren tas cadeau. Ik durfde hem nooit te gebruiken, omdat ik wist dat hij ontzettend veel geld gekost had. Stom eigenlijk, want je hebt een tas juist om te gebruiken. Het viel mijn moeder ook op en zij vond het zonde dat ik hem niet gebruikte, dus stelde zij voor dat ik hem vanaf dat moment minimaal 1 maal per week zou gaan gebruiken.
Zo gezegd, zo gedaan. Mijn leren tas gebruikte ik vanaf dat moment 1 maal per week. Nog steeds bang dat hij zou verslijten. Na een aantal weken zag mijn tas er absoluut niet versleten uit. Het leek juist wel of hij véél mooier aan het worden was. Toen ik dat eenmaal had ondervonden, ging ik mijn tas iedere dag gebruiken. Iedere dag ervoer ik weer het gemak van mijn fijne, mooie tas. En iedere week ging het gebruikte leer er veel mooier uitzien. Ik vond het niet meer erg om hem te gebruiken. Het was juist een kwelling als ik een andere tas ging gebruiken.

Nóg een tas

Omdat ik de smaak te pakken had, ging ik uitkijken naar een nieuwe tas. Niet dat die ander niet meer goed was, dat absoluut niet, maar soms wil je gewoon wat afwisseling. Toevallig had ik van mijn schoonouders een fashioncheque gekregen én had de tassenwinkel in de stad opruiming. Meer toeval kon niet, dus ik besloot de winkel binnen te stappen.
Honderden tassen in allerlei verschillende kleuren en maten.
Omdat ik al een bruine tas had, vond ik dat ik een andere kleur moest nemen. Mijn oog viel ineens op een donkerblauwe tas. Normaal gesproken vind ik dat echt een vreselijke kleur voor een tas, maar deze was prachtig van vorm en heel mooi afgewerkt. Ik wil niet in een paar seconden beslissen wat ik neem, dus ik legde hem terug. Na een rondje door de stad wist ik het zeker: dit is mijn nieuwe tas!
Het enige probleem... ik had nog niet naar de prijs gekeken. Chips. Ik spoedde terug naar de winkel en bekeek het prijskaartje. €270. #&#^@ Vond ik eens een leuke tas, was hij zo duur. Het leek ook wel alsof dit de enige tas was zonder afprijzing. Een beetje beteuterd liep ik naar de kassa om te vragen of er toevallig korting op zat. Ze scande het kaartje en ik durfde niet te kijken. Opgewekt liet de winkelmedewerker weten dat dit een van de weinige tassen was waar maar liefst 80% korting op zat! Het totaal bedrag zou uitkomen op €54. Dit was niet te geloven. Ik pakte de fashioncheque uit mijn portemonnee en ze scande hem. Er stond een bedrag op van €50! Uiteindelijk hoefde ik zelf dus maar €4 te betalen.
Ze deed er nog een prachtige beschermende tas omheen en met een grijns van oor tot oor liep ik de winkel uit.

Thuis heb ik uiteraard mijn tas direct met beschermde spray bespoten, zodat hij langer mooi en soepel blijft.

Beide tassen gebruik ik even vaak. Het zijn namelijk ook nog de enige tassen die ik heb. Ze zijn mooie, fijn, stevig, duurzaam, groot, handig en onverwoestbaar. En het mooie: ze worden bij iedere keer dat ik ze gebruik mooier en soepeler (dit natuurlijk ook omdat ik ze goed verzorg).
Het is een hele investering (meestal dan ;)), maar ik vind dat je er ontzettend veel plezier van hebt.

Heb jij ook een leren tas?

Goedkoper TV en Internet - de aanbieding die ineens wél kon en zelfs beter is!

Ja lieve lezers, wij hebben weer een enorme besparing in ons budget. Ons contract bij onze TV- en internetaanbieder liep af, dus we gingen k...