Hoe wij van bijna -persoonlijk- faillissement naar een zeer rijk leven gingen!

By Groene Glitter - december 22, 2017

Dit gaat een lang verhaal worden, maar het is ook een manier om de afgelopen jaren eens goed samen te vatten. Zoals je al vaker op dit blog hebt kunnen lezen, zijn wij redelijk straf met alle financiën en dat is maar goed ook. De omslag kwam in 2013 namelijk.


Mijn vriend heeft altijd bij defensie gezeten. Tot 2013. We konden álles doen en kopen wat we wilden en hoeven eigenlijk nergens op te letten. Dat deden we wel, maar hoefde niet. Hij moest door omstandigheden de dienst verlaten en daar stond hij dan. Op straat met een ww. En ik studeerde toen nog. Doordat er een fout gemaakt werd met de uitkering, kreeg hij niet 70% van zijn laatstverdiende loon, maar slechts 40% (van zijn kale loon - zonder toeslagen). Dit was zo'n €900 per maand. Verschillende keren hebben wij dit aangekaart, maar wij kregen geen gelijk. Zelfs met een advocaat erbij heeft het niet geholpen. Nee. Blijkbaar maakt een uitkeringsinstantie (?!) geen fouten. Vanaf dat moment moesten wij het samen doen met €900 per maand netto. Ik kreeg dan nog stufi erbij, maar zoals je begrijpt ging dit direct naar mijn studie. Ook was er een fout gemaakt met zorgtoeslag (die ik toen nog wel hoorde te krijgen), dus dat kregen we ook al niet. 
Laten we zeggen dat we met zo'n €1000 per maand moesten rondkomen. Met een koophuis, een auto en onszelf natuurlijk. Een ding kan ik je erbij zeggen: dat is niet gemakkelijk. Zeker niet omdat een huis op basis van meer salaris gekocht is en ermee rekening gehouden is dat als er tijdelijk een ww zou zijn, dat dit gat opgevangen kon worden.
Wij deden er alles aan om werk te vinden voor mijn vriend en ik ging in de avonden werken in een restaurant, om naast mijn studie wat te verdienen. Dit leverde zo'n €350 per maand extra op. Mijn vriend kon steeds geen werk vinden, dus daar hield het op. We leefden compleet langs elkaar heen. Als ik terug kwam van mijn studie, ging ik direct naar het restaurant om te gaan werken. 

Via weggeefhoeken hebben we vaak leuke spullen gekregen en nee: daar schaam ik mij absoluut niet voor. Deze spulletjes gebruikten we dan als basis voor cadeautjes van bekenden. Of we bakten koekjes en stopten deze in een leuke pot met een leuk lintje. Bijvoorbeeld. Je komt toch niet graag met lege handen bij iemand aan. Op een gegeven moment gingen we er toch ook over praten met onze ouders, want de situatie werd vreselijk. We zouden bijna het huis moeten gaan verkopen, want we konden het niet meer opbrengen. Onze ouders gaven aan dat ze hiervan schrokken en dat, als het nodig zou zijn, zij onze hypotheekkosten zouden voorschieten, zodat we in ieder geval een dak boven ons hoofd zouden hebben en wij dit later zouden terugbetalen. Dit was uiteindelijk, gelukkig, niet nodig!
We moesten veel concessies doen en we leerden veel zelf. Alles dat we voorheen aan eten kochten, gingen we zelf maken. Brood, zoetigheden, wereldgerechten, letterlijk alles. We repareerden kleding ipv het te vervangen en we maakten een groentetuin in de eigen tuin om kosten te besparen. 

Uiteindelijk vond mijn vriend parttime werk, maar dat leverde ook niet veel op, maar altijd meer dan die €900 natuurlijk! We gingen in een soort hamstermodus. Alles wat extra binnenkwam, spaarden we meteen. Zodat we een kleine buffer zouden hebben als het weer 'mis' zou gaan. Door deze hamsteracties leerden we erg goed te sparen en vooral in te zien hoe je met financiën moet omgaan.
Na een jaar hadden we een flinke buffer opgebouwd met alle extra's die binnenkwamen. We gingen - met een bon van vakantieveilingen! - naar Duitsland op vakantie. Het was een heerlijke vakantie waarin we even konden ontsnappen aan de dagelijkse sleur.

Duitsland gaf ons de mogelijkheid om ons helemaal af te sluiten van het dagelijkse leven en ons te focussen op de toekomst. In de vakantie hebben we een heleboel dingen besproken. Hoe we het financieel zouden gaan aanpakken, wat we wel en niet zouden kopen en onze doelen voor de toekomst. Als doel stelden we ons dat ik zo snel mogelijk werk zou moeten vinden na mijn studie en dat we iedere vrije minuut zouden besteden aan letterlijk het hele internet afstruinen naar vacatures voor mijn vriend. Daarnaast wilden we ook graag een minimale buffer opbouwen voor "je weet maar nooit" en wilden we actief schulden gaan aflossen met extra's die binnen zouden komen.

Het gekke is dat we na de vakantie vrijwel direct werk vonden voor mijn vriend, dat ik een vaste opdrachtgever vond voor mijn diensten als copywriter en dat we toen een goed inkomen hadden samen. We begonnen met de buffer opbouwen. We vonden €5000 een mooi bedrag. Zo gezegd, zo gedaan. Na een tijdje bereikten we de magische grens van €5000. Omdat we onszelf ook wilden belonen voor ons harde werk, besloten we de mijlpaal te gaan vieren met een dineetje bij onze favoriete strandtent. We werden met de minuut vrolijker. Het leek wel alsof we toch weer wat positieve dingen in ons leven hadden.

Uiteindelijk studeerde ik in een keer af, vond ik werk (absoluut niet mijn eerste keus, maar werk=werk) en konden we nog meer sparen en aflossen. We hebben het hele flexibele krediet van vriend dit jaar afgelost en zijn nu aan het sparen voor een storting op aflossingsvrije hypotheek.

Van alle tegenslagen en benarde situaties hebben we veel geleerd, veel concessies gedaan en uiteindelijk zijn we er beter dan ooit uitgekomen. Mede door levenslessen van vroeger, bij familie aangeven dat er problemen zijn, ambachten die we onszelf aangeleerd hebben en door het niet opgeven, hebben we het gered.

En nu, 4 jaar na het rampzalige jaar, wonen we nog steeds in hetzelfde mooie huis(je), staan we positiever in het leven dan ooit, zijn we rijker met minder spullen, kunnen we makkelijker financiële tegenvallers opvangen, hebben we flink wat etenswaren gedoneerd aan goede doelen die opkomen voor minima in de stad en hebben we het gered en alles voor elkaar weten te boxen met een positieve blik vooruit.
Zijn we nog steeds hard bezig met het bedrijf van vriend én zijn we gelukkig met weinig.

En graag, nu dit artikel nog online komt voor kerst, wil ik jullie hele mooie feestdagen toewensen! 

  • Share:

You Might Also Like

13 reacties

  1. Goed bezig! Voor jullie ook fijne kerstdagen en een voorspoedig 2018.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Zo, jullie hebben het wel op een harde manier moeten leren zeg, maar je er toch maar mooi doorheen geslagen. Daar mag je jezelf best een schouderklopje voor geven. Fijn dat het allemaal weer goed gekomen is. Ik wens jullie ook superfijne dagen en een mooi 2018. :D

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dat ga ik ook zeker doen. Bedankt voor je mooie woorden!

      Verwijderen
  3. Wat een verhaal, fijn dat het jullie zo goed gelukt is! Jullie zullen ongetwijfeld gaan genieten van een ontspannen Kerst. Voor mijzelf is de toekomst koffiedik kijken, met een aanstaande echtscheiding, maar ik weet dat ik het financieel goed zal redden, en dat geeft toch rust.
    Ik wens jullie een voorspoedig 2018!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Wat fijn, ondanks dat het om een scheiding gaat, dat je nu al inzicht hebt dat alles financieel goed zal gaan verlopen! Jij ook, ondanks alles, alle goeds toegewenst!

      Verwijderen
  4. Wat fijn zo'n persoonlijk inkijkje. Mooi om het hele proces te lezen wat jullie doorgegaan zijn. Voor nu fijne feestdagen en een voorspoedig 2018!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ik vind het mooi om te lezen dat uit een slechte periode ook veel goeds kan voortkomen!

    Jullie ook een goed 2018 gewenst.

    Huisvlijt

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Bedankt voor je fijne reactie! Voor jou ook alle goeds toegewenst!

      Verwijderen
  6. Jullie zijn kanjers menigeen was bij de pakken neer gaan zitten en was dieper en dieper gezonken , jullie mogen terecht trots zijn op je zelf. Goede en fijne dagen en dat 2018 maar een mooi jaar mag worden voor jullie.

    Henriette
    www.onsleveninroemenie.blogspot.ro

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Wat een lieve reactie Henriette! Voor jullie ook alle goeds en moois toegewenst!

      Verwijderen

Effect van sparen - vanuit mijn jeugd

Zelf heb ik vroeger al leren sparen. Van mijn zakgeld (ik denk dat het €5 per maand was of zelfs nog minder) kocht ik nooit iets. Ik wil...