Had ik toch maar geluisterd...

By Groene Glitter - oktober 29, 2017

Gisteren kwamen mijn ouders gezellig naar ons. Vriend had de hele dag iets van de brandweer en mijn ouders zouden rond drie uur komen. Dat gaf mij de gelegenheid om iets te verzinnen voor het eten. Ineens bedacht ik mij dat we konden gaan platen, want dat hadden we allang niet gedaan

Even geïnventariseerd wat we nog in huis hadden en op naar de slager en de markt. Ik gaf bij de slager aan dat ik voor 4 personen ern gourmet wilde hebben. Ze kwam met een - ogenschijnlijk - klein schaaltje, dus ik vroeg of ze er nog wat losse spek bij wilde doen. Ze vroeg of ik het zeker wist, want dit zou zeker genoeg moeten zijn. Ik stond erop om het spek mee te nemen.

Toen nog groenten/vis/fruit gehaald en op naar huis. Alvast dingen snijden en klaarmaken, zodat ik zo min mogelijk hoefde te doen als we aan tafel zouden gaan.

Uiteindelijk hebben we allemaal meer dan genoeg gegeten en was de helft van de schaal nog over.... had ik nou toch maar geluisterd.
Ik denk dat ik het vlees invries, zodat we voor een volgende keer weer genoeg hebben!

  • Share:

You Might Also Like

2 reacties

  1. Dat klinkt heel herkenbaar dat als je een schotel of schaal koopt dat het te weinig lijkt. Ik koop altijd teveel als we eters hebben, want stel je voor dat er te weinig is. Wat nooit gebeurd natuurlijk.
    Zelf bakken we het vlees dat over is alvast en geven dan wat mee als er veel is en eten de rest de volgende dag. Vlees of vis invriezen wat lang op tafel heeft gestaan doen we liever niet.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik vries altijd alle restjes in en van vlees is ook een fijne bouillon te trekken.

    BeantwoordenVerwijderen

Effect van sparen - vanuit mijn jeugd

Zelf heb ik vroeger al leren sparen. Van mijn zakgeld (ik denk dat het €5 per maand was of zelfs nog minder) kocht ik nooit iets. Ik wil...