zaterdag 22 april 2017

Heel erg geschrokken - nachtelijk telefoontje

Zoals ik wel vaker heb aangehaald: mijn vriend zit bij de brandweer. Ik vind het top dat hij dat doet. Hij staat klaar voor mensen in nood. Als ik hulp nodig zou hebben, zou ik ook willen dat er mensen voor mij klaarstaan. Of het zou 's morgens of 's avonds, weekend of een feestdag is.

De nacht van donderdag op vrijdag kon ik niet in slaap komen. Vriend was op oefening bij de brandweer en ik lag gewoon erg onrustig. Ik ben absoluut geen bang of ongerust type.
We hebben de afspraak dat als een van ons 's avonds weg is, dat we dan het geluid van onze mobiel aanzetten, zodat we in geval van nood gebeld kunnen worden. Niet dat het ooit voorgekomen is, maar je weet maar nooit.

Die bewuste nacht was ik voor de eerste (!!) keer mijn geluid vergeten aan te zetten. Rond half 1 schrok ik wakker: 5 gemiste oproepen. "Sh#t"
Uit een soort van reflex belde ik half slaapdronken terug. Mijn vriend nam op en gaf aan dat ik niet moest schrikken. Toen hij dat zei, stond ik al bijna bij de deur met mijn autosleutels. Ik vroeg hem rustig wat er gebeurd was. Hij gaf aan dat hij op dat moment in het ziekenhuis was. Er schoten allerlei dingen door me heen. Ineens bedacht ik me dat hij bijvoorbeeld ook voor een collega daar kon zijn en dat gaf me toch enige "rust".
Maar nee, hij was daar niet voor een collega. Hij lag daar zelf aan allerlei apparatuur, nadat hij was opgehaald door een "gele taxi". "Ik begrijp helaas niet wat je bedoeld met een gele taxi", was mijn antwoord ".... een ambulance, schatteke van me". Nog steeds half in slaap kreeg ik vreselijke doemscenario's door mijn hoofd flitsen.

Gele taxi+ziekenhuis+apparatuur = serieuze zaak.

Hij kalmeerde me een beetje door te zeggen dat hij in goede handen was en dat een collega in naam van mij op hem zou letten. Ik vroeg hem of hij wist wanneer hij thuis zou komen of dat hij een nachtje in hotel "naam ziekenhuis" moest blijven. Daar had hij nog geen antwoord op.

Toen we opgehangen hadden voelde ik de adrenaline door mijn lijf gieren. Ik wilde hem zien, maar een collega (die trouwens ook onze "bijna buurman" is) let op hem. Dat gaf me toch een soort van veilig gevoel. Mijn vriend beloofde me dat als er iets zou veranderen in zijn situatie dat collega me zou bellen en ophalen.

Enigszins gerustgesteld ging ik slapen. Vriend werd om half 6 thuisgebracht en kwam in bed liggen. Hij was moe, geschrokken en had erge hoofdpijn. Ik ben gewoon gaan werken en gisterenavond zag ik hem weer. Gelukkig.

Wat blijkt: hij heeft waarschijnlijk een CO2-vergiftiging gehad en gelukkig waren ze er snel bij. Het onderzoek van de veiligheidsregio zal uitwijzen hoe dit heeft kunnen gebeuren. Zij zijn ook allemaal erg geschrokken.

Het gaat nu weer beter met hem. Een beetje duf en hoofdpijn, maar dat is het gelukkig!

Voortaan dubbelcheck ik of mijn geluid aan staat...

7 opmerkingen:

  1. Dat is zeker schrikken!
    Ik zou geen oog meer dicht doen als die van mij bij de brandweer zou werken.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Gaat het nu wel weer goed met je vriend?

      Verwijderen
    2. Gelukkig wel! Alleen nog een beetje duf en hoofdpijn, dus het valt gelukkig mee.

      Verwijderen
  2. Ik zou me ook wezenloos schrikken. Is hij weer hersteld?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hij is alleen nog een beetje duf en hij heeft hoofdpijn, maar als dat het "enige" is, valt het mee.

      Verwijderen
  3. jeetje wat heftig zeg! hopelijk knapt hij goed op

    BeantwoordenVerwijderen

Goedkoper TV en Internet - de aanbieding die ineens wél kon en zelfs beter is!

Ja lieve lezers, wij hebben weer een enorme besparing in ons budget. Ons contract bij onze TV- en internetaanbieder liep af, dus we gingen k...